Kto jest największy

1W tym czasie podeszli do Jezusa uczniowie, pytając: Kto jest największy w królestwie niebieskim?

2A Jezus, zawoławszy dziecko, postawił je pośród nich;

3I powiedział: Zaprawdę powiadam wam: Jeśli się nie nawrócicie i nie staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

4Kto się więc uniży jak to dziecko, ten jest największy w królestwie niebieskim.

5A kto przyjmie jedno takie dziecko w moje imię, mnie przyjmuje.

33I przyszedł do Kafarnaum. A gdy był w domu, zapytał ich: O czym rozmawialiście między sobą w drodze?

34Lecz oni milczeli. W drodze bowiem rozmawiali między sobą o tym, kto z nich jest największy.

35A usiadłszy, zawołał dwunastu i powiedział im: Jeśli ktoś chce być pierwszy, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich.

36I wziął dziecko, postawił je pośrodku nich, a wziąwszy je na ręce, powiedział do nich:

37Kto przyjmie jedno z takich dzieci w moje imię, mnie przyjmuje, a kto mnie przyjmie, nie mnie przyjmuje, ale tego, który mnie posłał.

46Wszczęła się też między nimi dyskusja o tym, kto z nich jest największy.

47A Jezus, znając tę myśl ich serca, wziął dziecko, postawił je przy sobie;

48I powiedział do nich: Kto przyjmie to dziecko w moje imię, mnie przyjmuje, a kto mnie przyjmie, przyjmuje tego, który mnie posłał. Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten będzie wielki.