Nakarmienie czterech tysięcy

32Lecz Jezus przywołał swoich uczniów i powiedział: Żal mi tych ludzi, bo już trzy dni przy mnie trwają i nie mają co jeść. Nie chcę ich odprawić głodnych, aby przypadkiem nie zasłabli w drodze.

33Wtedy jego uczniowie powiedzieli mu: Skąd na tej pustyni weźmiemy tyle chleba, aby nakarmić takie mnóstwo ludzi?

34Zapytał ich Jezus: Ile macie chlebów? A oni odpowiedzieli: Siedem i kilka rybek.

35I nakazał ludziom usiąść na ziemi.

36Potem wziął te siedem chlebów i ryby, a podziękowawszy, łamał i dawał swoim uczniom, a uczniowie ludziom.

37I jedli wszyscy do syta, a z pozostałych kawałków zebrali siedem pełnych koszy.

38Tych zaś, którzy jedli, było cztery tysiące mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

39A gdy odprawił ludzi, wsiadł do łodzi i przybył w okolice Magdali.

1A w tych dniach, gdy było z nim bardzo wielu ludzi i nie mieli co jeść, Jezus przywołał swoich uczniów i powiedział do nich:

2Żal mi tych ludzi, bo już trzy dni przy mnie trwają, a nie mają co jeść.

3A jeśli odprawię ich głodnych do domów, zasłabną w drodze, bo niektórzy z nich przyszli z daleka.

4Wtedy jego uczniowie odpowiedzieli mu: Skąd tu na pustyni będzie ktoś mógł nakarmić ich chlebem?

5I zapytał ich: Ile macie chlebów? A oni odpowiedzieli: Siedem.

6Wtedy nakazał ludziom usiąść na ziemi. I wziął te siedem chlebów, a podziękowawszy, łamał i dawał swoim uczniom, aby kładli przed nimi. I kładli przed ludźmi.

7Mieli też kilka rybek, które pobłogosławiwszy, również kazał kłaść przed ludźmi.

8Jedli więc do syta, a pozostałych kawałków zebrali siedem koszy.

9A tych, którzy jedli, było około czterech tysięcy. Potem ich odprawił.

10Zaraz też wsiadł do łodzi ze swoimi uczniami i przybył w okolice Dalmanuty.