Encyclopedie › Feesten en feestdagen
Feesten en feestdagen
Purim
Hebreeuws purim, “loten” · 14–15 Adar, februari of maart · uit het boek Esther
Purim dankt zijn naam aan het pur, het lot dat Haman wierp om de dag te kiezen waarop de Joden in het Perzische rijk vernietigd zouden worden (Esther 3:7). Het woord komt van het Akkadische puru, “lot”, en er is een kleine beschreven dobbelsteen van klei bewaard gebleven waarmee in Assyrië in de 9e eeuw v.Chr. het lot werd geworpen. Het boek Esther plaatst het verhaal onder koning Ahasveros (Xerxes), die ongeveer 486–465 v.Chr. over Perzië regeerde. Geleerden denken verschillend over het boek: volgens de ene opvatting beschrijft het werkelijke gebeurtenissen aan het Perzische hof, volgens een andere is het een verhaal dat aan dat hof speelt om het feest te verklaren.
Na de bedreigde dag, de 13e Adar, rustten en feestten de Joden: in de dorpen op de 14e, in Susan op de 15e (Esther 9:17–19). Mordechai schreef dat beide dagen elk jaar gehouden moesten worden als “dagen der maaltijden, en der vreugde, en der zending van delen aan elkander, en der gaven aan de armen” (Esther 9:22). Anders dan de oudere feesten is Purim niet geboden in de wet van Mozes. Volgens Joods gebruik wordt de rol van Esther hardop voorgelezen, maken de toehoorders lawaai bij de naam van Haman, en vieren steden die in de oudheid ommuurd waren de 15e.
Belangrijke verzen
In de eerste maand (deze is de maand Nisan) in het twaalfde jaar van den koning Ahasveros, wierp men het Pur, dat is, het lot, voor Hamans aangezicht, van dag tot dag, en van maand tot maand, tot de twaalfde maand toe; deze is de maand Adar.Dit geschiedde op den dertienden dag der maand Adar; en op den veertienden derzelve rustten zij, en zij maakten denzelven een dag der maaltijden en der vreugde. En de Joden, die te Susan waren, vergaderden op den dertienden derzelve, en op den veertienden derzelve; en zij rustten op den vijftienden derzelve, en zij maakten denzelven een dag der maaltijden en der vreugde. Daarom maakten de Joden van de dorpen, die in de dorpsteden woonden, den veertienden dag der maand Adar ter vreugde en maaltijden, en een vrolijken dag, en der zending van delen aan elkander.Naar de dagen, in dewelke de Joden tot rust gekomen waren van hun vijanden, en de maand, die hun veranderd was van droefenis in blijdschap, en van rouw in een vrolijken dag; dat zij dezelve dagen maken zouden tot dagen der maaltijden, en der vreugde, en der zending van delen aan elkander, en der gaven aan de armen.Daarom noemt men die dagen Purim, van den naam van dat Pur. Hierom, vanwege al de woorden van dien brief, en hetgeen zij zelven daarvan gezien hadden, en wat tot hen overgekomen was,Bevestigden de Joden, en namen op zich en op hun zaad, en op allen, die zich tot hen vervoegen zouden, dat men het niet overtrade, dat zij deze twee dagen zouden houden, naar het voorschrift derzelve, en naar den bestemden tijd derzelve, in alle en ieder jaar; Dat deze dagen gedacht zouden worden en onderhouden, in alle en elk geslacht, elk huisgezin, elk landschap en elke stad; en dat deze dagen van Purim niet zouden overtreden worden onder de Joden, en dat de gedachtenis derzelve geen einde nemen zou bij hun zaad.Bronnen
Bewerkt en ingekort naar het Tyndale Open Bible Dictionary · CC BY-SA 4.0
Tyndale Open Bible Dictionary © 2023 Tyndale House Publishers · CC BY-SA 4.0 — Feasts and Festivals of Israel: Postexilic Festivals; Purim; Calendars, Ancient and Modern: Jewish Festivals
Bewerkt naar het Tyndale Open Bible Dictionary: artikelen gekozen, ingekort en in eigen woorden naverteld (alleen geschiedenis, natuur en dagelijks leven) en in andere talen dan het Engels machinaal vertaald. Het oorspronkelijke werk van Tyndale House Publishers is gratis beschikbaar op tyndaleopenresources.com.
