Mawaƙa da makaɗan Lawiyawa

Bisa ga littattafan Tarihi, Dawuda ya tsara Lawiyawa a matsayin makaɗan haikali: dubu huɗu daga cikinsu za su yi yabo “da kayayyakin bushe-bushe da na kaɗe-kaɗe waɗanda na tanada” (1 Tarihi 23:5). Iyalai uku ne suka shugabance su — na Asaf, Heman da Yedutun (wanda ake kira kuma Etan), ɗaya daga kowace ɗaya daga cikin dangogin Lawiyawa uku. Tare da danginsu, mutum 288 “horarru da ƙwararru ne a kaɗe-kaɗe da bushe-bushe domin Ubangiji”, aka raba su ta wurin ƙuri’a zuwa ƙungiyoyi 24 na mutum goma sha biyu, “Baba ko yaro, malami ko ɗalibi” (1 Tarihi 25:7–8). Makaɗan an ɗauke musu sauran ayyuka, “domin su suke da hakkin aiki dare da rana” (1 Tarihi 9:33). Heman yana da ’ya’ya maza goma sha huɗu da ’ya’ya mata uku.

Sunayen iyalan sun ci gaba da rayuwa. Na Asaf yana cikin taken Zabura 50 da 73–83, na Yedutun kuma a Zabura 39, 62 da 77. Cikin waɗanda suka dawo daga Babilon akwai mawaƙa 128, zuriyar Asaf (Ezra 2:41), mawaƙan kuma suka gina wa kansu ƙauyuka kewaye da Urushalima (Nehemiya 12:29). An ɗauki gwanintarsu da daraja har a ƙasashen waje: wani rubutun Sennakerib ya lissafta makaɗa maza da mata cikin harajin da Hezekiya ya aika zuwa Ninebe. Bisa ga al’adar rabbai ta baya, Lawiyawa ba ƙasa da goma sha biyu ba suke rera waƙa a kowace hidimar haikali.