Magpapalayok

Ang palayok ang araw-araw na kagamitan ng sinaunang daigdig: malalaking banga para sa tubig, alak, langis at butil, mga pitsel, mangkok, ilawang langis at mga palayok na pangluto na bilog ang ilalim. Ang mga unang palayok ay hinubog ng kamay, kadalasan mula sa mga piraso ng putik na pinaikot, at maaaring karamihang ginawa ng mga babae sa tahanan. Ginawang hanapbuhay ng gulong ng magpapalayok ang kasanayang ito; ang pinakamatandang natagpuan sa mga lupain ng Biblia ay mula sa Ur, mga 3500–3000 BC. Ang isang sinaunang gulong ay dalawang bato, ang nasa itaas ay umiikot sa nasa ibaba, kadalasang pinaiikot ng isang baguhang katulong; ang gulong na pinatatakbo ng paa ay dumating lamang pagkaraan ng mga 300 BC. Hinuhulma ang mga ilawan sa mga molde.

Pumunta si Jeremias sa bahay ng magpapalayok at pinanood siyang gumawa sa gulong: kapag nasira sa kaniyang kamay ang isang sisidlan, hinuhubog niya ang putik upang maging ibang sisidlan (Jeremias 18:3–4). Mura at madaling mabasag ang mga palayok, at bihira itong dalhin ng mga tao kapag lumilipat. May gamit pa rin ang mga basag na piraso — pangkuha ng baga o tubig (Isaias 30:14) o pangkayod ng balat, gaya ng ginawa ni Job. Nang lumaon, sinusulatan ito ng maiikling mensahe; tinatawag ito ng mga arkeologo na ostraca, gaya ng mga liham na natagpuan sa Laquis. Iniingatan din ng mga bangang putik ang mga dokumento (Jeremias 32:14).