Jael zabijająca Siserę

Rembrandt · c. 1658–1659
Rijksmuseum, Amsterdam

Późny rysunek z około 1658–1659 roku, wykonany szerokimi pociągnięciami brązowego pióra. Rembrandt pokazuje chwilę przed ciosem, a nie samą śmierć.

Jael klęczy przy śpiącym Siserze i wysoko unosi młot; kołek już przyłożyła do jego głowy. On leży twarzą w dół, wyczerpany, z ramieniem pod policzkiem.

Z tekstu

Sisera uciekający do namiotu Jael i zasypiający (Księga Sędziów 4,17–21)

Jael z kołkiem od namiotu i młotem (Księga Sędziów 4,21)

Od artysty

Jael w prostym czepku i fartuchu, jak holenderska gospodyni

Sisera na niskim łóżku, a nie na ziemi

Szczegóły

Młot

Jael unosi nad głową ciężki drewniany młot.

Kołek

W drugiej ręce kołek przyłożony do jego głowy.

Uśpiony

Sisera leży twarzą w dół, z ramieniem pod policzkiem.

Rembrandt van Rijn, Dutch, 1606–1669. Rijksmuseum, Amsterdam (Gift of C. Hofstede de Groot, The Hague; RP-T-1930-8) · Pen and brown ink, with opaque white; framing lines in black ink over brown ink · Image: "Public Domain" (https://creativecommons.org/publicdomain/mark/1.0/); object metadata: CC0 1.0 (https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/) — Rijksmuseum Linked Art record.

Wersety

Sdz 4:17–21A Sisera uciekł pieszo do namiotu Jael, żony Chebera Kenity, ponieważ panował pokój między Jabinem, królem Chasoru, a domem Chebera Kenity. A Jael wyszła naprzeciw Siserze i powiedziała do niego: Wejdź, mój panie, wejdź do mnie, nie bój się. Wszedł więc do niej do namiotu, a ona przykryła go kocem. Wtedy powiedział do niej: Daj mi, proszę, napić się trochę wody, bo jestem spragniony. A ona otworzyła bukłak z mlekiem, dała mu się napić i przykryła go. I powiedział do niej: Stój przy wejściu do namiotu, a jeśli ktoś przyjdzie i zapyta cię: Czy jest tu ktoś? – odpowiesz: Nie ma. Potem Jael, żona Chebera, wzięła kołek od namiotu, chwyciła do ręki młot, podeszła do niego po cichu i wbiła kołek w jego skroń, tak że ten utkwił w ziemi, bo on twardo spał, gdyż był zmęczony. I w ten sposób umarł.