Ofiarowanie w świątyni w ciemnej manierze

Rembrandt · c. 1654
National Gallery of Art, Waszyngton

Rembrandt wykonał tę małą akwafortę około 1654 roku, w późnym okresie swojej twórczości graficznej. Większość płyty pokrywa gęsty szraf krzyżowy, więc postacie zdają się wyłaniać z ciemności – grafiki w tym stylu często nazywa się jego „ciemną manierą”.

Stary Symeon klęczy z dzieckiem w ramionach i patrzy w górę. Nad nim góruje kapłan z laską i ogromnym nakryciem głowy, a matka czeka w cieniu po lewej.

Z tekstu

Symeon, „sprawiedliwy i bogobojny”, w Jerozolimie (Ewangelia Łukasza 2,25)

„Przyszedł on prowadzony przez Ducha Świętego do świątyni” (Ewangelia Łukasza 2,27)

Rodzice wnoszący dziecko (Ewangelia Łukasza 2,27)

„Wziąwszy go na ręce, chwalił Boga” (Ewangelia Łukasza 2,28)

Od artysty

Górujący kapłan z laską i wysadzanym klejnotami nakryciem głowy – Ewangelia nie wymienia tu żadnego kapłana

Ogromna, mroczna świątynia z kolumnami i łukiem

Światło bijące od dziecka

Klęczący Symeon

Szczegóły

Symeon

Starzec klęczy, patrzy w górę i trzyma dziecko, którego głowa promieniuje światłem.

Kapłan

Nad nimi stoi wysoka postać z długą laską i ogromnym, zdobionym nakryciem głowy.

W bogatych szatach

Drugi mężczyzna we wzorzystej szacie i turbanie siedzi obok kapłana i pochyla się, by spojrzeć.

Rodzice

Kobieta w kapturze ze spuszczonymi oczami, a za nią w cieniu twarz mężczyzny.

Świątynia

Kolumna i łuk wyłaniają się z ciemności.

Rembrandt van Rijn, Dutch, 1606–1669. National Gallery of Art, Washington (Rosenwald Collection, 1951.12.1) · Etching and drypoint · NGA Open Access: "Images of these works are available free of charge for any use, commercial or non-commercial, under Creative Commons Zero (CC0)." (NGA open data: published_images.csv openaccess = 1)

Wersety

Łk 2:25–33A był w Jerozolimie człowiek imieniem Symeon. Ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraela, a Duch Święty był nad nim. I objawił mu Bóg przez Ducha Świętego, że nie ujrzy śmierci, dopóki nie zobaczy Chrystusa Pańskiego. Przyszedł on prowadzony przez Ducha Świętego do świątyni. A gdy rodzice wnosili dziecko – Jezusa, aby postąpić z nim według zwyczaju prawa; Wtedy on, wziąwszy go na ręce, chwalił Boga i mówił: Teraz pozwalasz odejść twemu słudze, Panie, w pokoju, według twego słowa; Gdyż moje oczy ujrzały twoje zbawienie; Które przygotowałeś wobec wszystkich ludzi; Światłość na oświecenie pogan i chwałę twego ludu, Izraela. A Józef i jego matka dziwili się temu, co o nim mówiono.