Chrystus śpiący podczas burzy

Delacroix · ca. 1853
Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork

Eugène Delacroix, czołowy francuski malarz romantyzmu, wracał do tej historii kilka razy między około 1841 a 1854 rokiem. To małe płótno, namalowane około 1853 roku, trafiło do Metropolitan Museum w 1929 roku wraz z kolekcją Havemeyerów.

Delacroix maluje fale szybkimi, gęstymi pociągnięciami zieleni i bieli, a łódź wypełnia przerażonymi, wysilającymi się ludźmi. Tylko Jezus na rufie jest spokojny: śpi z głową na dłoni, oświetlony słabą aureolą.

Z tekstu

„Zerwał się gwałtowny wicher i fale uderzały w łódź” (Ewangelia Marka 4,37)

Jezus „spał w tyle łodzi na wezgłowiu” (Ewangelia Marka 4,38)

Uczniowie budzący go w strachu (Ewangelia Marka 4,38)

Od artysty

Mała, otwarta łódź wiosłowa na ogromnym, ciemnym morzu

Skaliste góry na brzegu pod burzowym niebem

Aureola wokół głowy Jezusa

Szczegóły

Śpiący Jezus

Na rufie, z głową na dłoni, ze słabą złotą aureolą.

Wzniesione ramiona

Uczeń wyrzuca ramiona w górę przed burzą.

W czerwieni

Inny uczeń zwraca się ku śpiącemu Jezusowi.

Dryfujące deski

Luźne kawałki drewna unoszą się na falach.

Podpis

W lewym dolnym rogu, ciemną farbą: „Eug. Delacroix”.

Eugène Delacroix, French, Charenton-Saint-Maurice 1798–1863 Paris. The Metropolitan Museum of Art, New York (H. O. Havemeyer Collection, Bequest of Mrs. H. O. Havemeyer, 1929; acc. 29.100.131) · Oil on canvas · Public Domain — The Met Open Access (CC0). The Met Collection API record: "isPublicDomain": true; The Met marks such works on its website "with the Creative Commons Zero (CC0) icon".

Wersety

Mk 4:35–41Tego samego dnia, gdy nastał wieczór, powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę. A gdy odprawili tłum, wzięli go ze sobą, tak jak był w łodzi. Towarzyszyły mu też inne łódki. Wtedy zerwał się gwałtowny wicher i fale uderzały w łódź, tak że już się napełniała. A on spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Obudzili go więc i mówili do niego: Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy? Wówczas wstał, zgromił wiatr i powiedział do morza: Milcz i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza. Wtedy powiedział do nich: Czemu się tak boicie? Jak to jest, że nie macie wiary? I ogarnął ich wielki strach, i mówili jeden do drugiego: Kim on jest, że nawet wiatr i morze są mu posłuszne?