Christus slapend tijdens de storm

Delacroix · ca. 1853
The Met, New York

Eugène Delacroix, de belangrijkste Franse schilder van de romantiek, kwam tussen ongeveer 1841 en 1854 verscheidene keren op dit verhaal terug. Dit kleine doek, rond 1853 geschilderd, kwam in 1929 met de collectie-Havemeyer naar The Met.

Delacroix gebruikt snelle, dikke streken groen en wit voor de golven en vult de boot met angstige, zwoegende mannen. Alleen Jezus, achter in de boot, is stil: Hij slaapt met Zijn hoofd op Zijn hand, verlicht door een zwakke stralenkrans.

Uit de tekst

“Er werd een grote storm van wind, en de baren sloegen over in het schip” (Markus 4:37)

Jezus “in het achterschip, slapende op een oorkussen” (Markus 4:38)

De discipelen die Hem in angst wekken (Markus 4:38)

Van de kunstenaar

Een kleine open roeiboot op een enorme, donkere zee

Rotsachtige bergen op de kust onder een stormachtige hemel

Een stralenkrans rond het hoofd van Jezus

Details

Jezus slapend

Achter in de boot, het hoofd op de hand, met een zwakke gouden stralenkrans.

Geheven armen

Een discipel steekt zijn armen op tegen de storm.

In het rood

Een andere discipel wendt zich naar de slapende Jezus.

Drijvende planken

Losse stukken hout drijven in de golven.

Signatuur

Linksonder, in donkere verf: 'Eug. Delacroix'.

Eugène Delacroix, French, Charenton-Saint-Maurice 1798–1863 Paris. The Metropolitan Museum of Art, New York (H. O. Havemeyer Collection, Bequest of Mrs. H. O. Havemeyer, 1929; acc. 29.100.131) · Oil on canvas · Public Domain — The Met Open Access (CC0). The Met Collection API record: "isPublicDomain": true; The Met marks such works on its website "with the Creative Commons Zero (CC0) icon".

De verzen

Marc 4:35–41En op denzelfden dag, als het nu avond geworden was, zeide Hij tot hen: Laat ons overvaren aan de andere zijde. En zij, de schare gelaten hebbende, namen Hem mede, gelijk Hij in het schip was; en er waren nog andere scheepjes met Hem. En er werd een grote storm van wind, en de baren sloegen over in het schip, alzo dat het nu vol werd. En Hij was in het achterschip, slapende op een oorkussen; en zij wekten Hem op, en zeiden tot Hem: Meester, bekommert het U niet, dat wij vergaan? En Hij opgewekt zijnde, bestrafte den wind, en zeide tot de zee: Zwijg, wees stil! En de wind ging liggen, en er werd grote stilte. En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij zo vreesachtig? Hebt gij geen geloof? En zij vreesden met grote vreze, en zeiden tot elkander: Wie is toch Deze, dat ook de wind en de zee Hem gehoorzaam zijn?