Fenicische schrijvers in steden als Byblos en Tyrus schreven met slechts 22 letters. Later namen de Grieken dit alfabet over, en het Latijnse en het Cyrillische alfabet stammen ervan af. Het vroege Hebreeuwse schrift stond er heel dicht bij.
Encyclopedie › Ondertussen in de wereld
In de Bijbel · ca. 1000 v.Chr. · Jeruzalem
David neemt Jeruzalem in
Gezalfd tot koning over heel Israël, verovert David de Jebusitische stad Jeruzalem en maakt die tot zijn hoofdstad, de stad Davids.
2 Sam 5:1–12
Toen kwamen alle stammen van Israel tot David te Hebron; en zij spraken, zeggende: Zie, wij, uw gebeente en uw vlees zijn wij. Daartoe ook te voren, toen Saul koning over ons was, waart gij Israel uitvoerende en inbrengende; ook heeft de HEERE tot u gezegd: Gij zult Mijn volk Israel weiden, en gij zult tot een voorganger zijn over Israel. Alzo kwamen alle oudsten van Israel tot den koning te Hebron; en de koning David maakte een verbond met hen te Hebron, voor het aangezicht des HEEREN; en zij zalfden David tot koning over Israel. Dertig jaar was David oud, als hij koning werd; veertig jaren heeft hij geregeerd. Te Hebron regeerde hij over Juda zeven jaren en zes maanden; en te Jeruzalem regeerde hij drie en dertig jaren over gans Israel en Juda. En de koning toog met zijn mannen naar Jeruzalem, tegen de Jebusieten, die in dat land woonden. En zij spraken tot David, zeggende: Gij zult hier niet inkomen, maar de blinden en kreupelen zullen u afdrijven; dat is te zeggen: David zal hier niet inkomen. Maar David nam den burg Sion in; dezelve is de stad Davids. Want David zeide ten zelfden dage: Al wie de Jebusieten slaat, en geraakt aan die watergoot, en die kreupelen, en die blinden, die van Davids ziel gehaat zijn, die zal tot een hoofd en tot een overste zijn; daarom zegt men: Een blinde en kreupele zal in het huis niet komen. Alzo woonde David in den burg en noemde dien Davids stad. En David bouwde rondom van Millo af en binnenwaarts. David nu ging geduriglijk voort, en werd groot; want de HEERE, de God der heirscharen, was met hem. En Hiram, de koning van Tyrus, zond boden tot David, en cederenhout, en timmerlieden, en metselaars; en zij bouwden David een huis. En David merkte, dat de HEERE hem tot een koning over Israel bevestigd had, en dat Hij zijn koninkrijk verheven had, om Zijns volks Israels wil.Intussen in de wereld
David nam rond 1000 v.Chr. Jeruzalem in en maakte het tot zijn hoofdstad. Buiten de Bijbel duikt zijn naam pas zo’n anderhalve eeuw later voor het eerst op, op een steen uit Tel Dan die spreekt van het “Huis van David”. Dit is de wereld van ongeveer 1000 v.Chr.
Mesopotamië en het Nabije OostenHet alfabet verspreidt zichca. 1050 v.Chr.
EgypteEen verdeeld Egypteca. 1069–664 v.Chr.
Egypte was verdeeld tussen koningen die regeerden vanuit Tanis in de delta en de hogepriesters van Amon in Thebe. 1 Koningen 3:1 zegt dat Salomo trouwde met een dochter van de farao; welke farao dat was, staat ter discussie.
ChinaHet Mandaat van de Hemelca. 1046 v.Chr.
In China wierpen de Zhou de Shang omver. Om hun overwinning te verklaren leerden zij dat de Hemel het recht om te regeren geeft aan een rechtvaardige koning en het afneemt van een onrechtvaardige – het “Mandaat van de Hemel”, een denkbeeld dat zo’n drieduizend jaar standhield.
Griekenland en RomeDe Griekse Donkere Eeuwenca. 1100–800 v.Chr.
Na de val van de Myceense paleizen had Griekenland weinig steden en was men het schrijven verleerd. IJzeren werktuigen en wapens raakten in gebruik.
IndiaDorpen in de Gangesvlakteca. 1200–600 v.Chr.
In het noorden van India verspreidden landbouwdorpen zich oostwaarts in de Gangesvlakte, en het ijzer raakte in gebruik. Archeologen kennen deze mensen van hun fijne beschilderde grijze aardewerk (Painted Grey Ware) en verbinden hen met de latere Vedische tijd.
Oost-Europa en de steppeHeuvelforten in de bossteppeca. 1025–700 v.Chr.
In de bossteppe van het huidige midden van Oekraïne verbouwden boeren van de Tsjornyj Les-cultuur graan en bouwden zij heuvelforten tegen invallen vanuit de steppe. Volgens de ene opvatting behoorden zij tot de voorouders van de Slaven; volgens een andere is er geen zulk verband.
