Elisa wekt het dode kind van een vrouw op (Ms. 33, fol. 230v, uit de Weltchronik)

Onbekende schilder, Regensburg · about 1400–1410
Getty Center, Los Angeles

Uit de Regensburgse Weltchronik, rond 1400–1410 beschilderd in temperaverf met goud en zilver. De kroniek vertelt de verhalen van Elia en Elisa in een lange rij van zulke afbeeldingen.

In een kamer met rode en groene gordijnen ligt Elisa op een breed bed over een jongen, gezicht tegen gezicht. De moeder staat links met gevouwen handen.

Uit de tekst

De jongen ligt dood op het bed (2 Koningen 4:32)

Elisa legt zich op het kind, mond op mond (2 Koningen 4:34)

Van de kunstenaar

De moeder in de kamer, hoewel de tekst zegt dat Elisa de deur sloot

Een bed en gordijnen van een Duits huis

Details

Elisa

De profeet buigt zich over de jongen.

De jongen

Een kind met krullen ligt op het kussen.

De moeder

Ze staat met gevouwen handen.

Het bed

Een breed houten bed met witte dekens.

Unknown illuminator, Regensburg; text by Rudolf von Ems (Austrian, about 1200–1254). The J. Paul Getty Museum, Los Angeles (Ms. 33 (88.MP.70), fol. 230v) · Tempera colors, gold, silver paint, and ink · Images provided here are believed to be in the public domain and are available under CC0 through Getty’s Open Content Program. (Getty record: "No Copyright", http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/)

De verzen

2 Kon 4:32–35En toen Elisa in het huis kwam, ziet, zo was de jongen dood, zijnde gelegd op zijn bed. Zo ging hij in, en sloot de deur voor hen beiden toe, en bad tot den HEERE. En hij klom op, en leide zich neder op het kind, en leggende zijn mond op deszelfs mond, en zijn ogen op zijn ogen, en zijn handen op zijn handen, breidde zich over hem uit. En het vlees des kinds werd warm. Daarna kwam hij weder, en wandelde in het huis eens herwaarts, en eens derwaarts, en klom weder op, en breidde zich over hem uit; en de jongen niesde tot zevenmaal toe; daarna deed de jongen zijn ogen open.