Abraham wypędzający Hagar i Izmaela

Rembrandt · c. 1650
Rijksmuseum, Amsterdam

Około trzynaście lat po akwaforcie z tą sceną Rembrandt narysował ją ponownie piórem, około 1650 roku. Rysunek powstał jako studium; niektóre linie roztarł mokrym palcem, by je złagodzić.

Akwaforta pokazuje ostre rozstanie: Hagar odwraca się we łzach. Tutaj cała trójka stoi blisko siebie w cichym pożegnaniu – Abraham dotyka głowy chłopca, a Hagar nachyla się ku niemu z bukłakiem wody w ręce.

Z tekstu

Bukłak wody dany Hagar (Księga Rodzaju 21,14)

Hagar i chłopiec odprawieni razem (Księga Rodzaju 21,14)

Od artysty

Czułe pożegnanie zamiast łez z akwaforty

Kobieta przyglądająca się zza balustrady, zwykle uważana za Sarę

Szczegóły

Abraham

Starzec w turbanie pochyla się nad chłopcem i kładzie mu rękę na głowie.

Bukłak

Hagar nachyla się ku Abrahamowi, w jej dłoni wisi bukłak wody.

Izmael

Widziany od tyłu chłopiec trzyma długi kij na drogę.

Przyglądająca się

W głębi kobieta wsparta o balustradę patrzy na nich.

Rembrandt van Rijn, Dutch, 1606–1669. Rijksmuseum, Amsterdam (Gift of C. Hofstede de Groot, The Hague; RP-T-1930-2) · Pen and brown ink, some areas deliberately rubbed with a finger or wet brush; framing line in brown ink · Image: "Public Domain" (https://creativecommons.org/publicdomain/mark/1.0/); object metadata: CC0 1.0 (https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/) — Rijksmuseum Linked Art record.