Profeet Ezechiël

Ezechiël was een priester, de zoon van Buzi, die in 597 v.Chr. met koning Jojachin en de eerste groep ballingen uit Jeruzalem naar Babylon werd gevoerd. Hij woonde in Tel-Abib aan de rivier de Kebar en ontving daar in 593 v.Chr. zijn roeping als profeet. Zijn boek beschrijft zijn boodschappen aan de ballingen gedurende ruim twintig jaar, vóór en na de val van Jeruzalem in 586.

Het boek is bekend om zijn visioenen: de wagentroon van God, de rol die hij moet opeten, de vallei van dorre beenderen en de nieuwe tempel. Het vermeldt ook dat hij niet rouwde toen zijn vrouw stierf, als teken voor de ballingen van het verlies van de tempel (Ezechiël 24).