De gelijkenis van de wijze en dwaze maagden

William Blake · ca. 1799–1800
The Met, New York

William Blake schilderde deze aquarel rond 1799–1800, de jaren waarin hij begon aan een lange reeks Bijbelse voorstellingen voor zijn beschermheer Thomas Butts. Later kwam hij nog verscheidene keren op de gelijkenis terug.

De vijf wijze jonge vrouwen staan in een rustige, rechte rij met hun lampen aan kettingen, terwijl de vijf dwaze in het donker knielen en smeken. Boven vliegt een figuur door de nacht en blaast op een trompet. De wassingen zijn zachte grijzen met wat blauw.

Uit de tekst

Tien maagden, “welke haar lampen namen” (Mattheüs 25:1)

“Geeft ons van uw olie; want onze lampen gaan uit” (Mattheüs 25:8)

“gaat liever tot de verkopers, en koopt voor uzelven” (Mattheüs 25:9)

Van de kunstenaar

Het geroep ter middernacht als een figuur die aan de hemel op een trompet blaast (Mattheüs 25:6)

De wijzen in een rechte rij, de dwazen in een wirwar van gebaren

Details

De weg wijzend

De eerste van de wijzen stuurt de anderen weg om olie te kopen.

Lampen aan kettingen

De wijzen houden kleine hangende lampen vast, die nog branden.

Smekend

Een van de dwazen knielt in het blauw en strekt haar arm uit.

De trompet

Een gevleugelde figuur vliegt langs de hemel en blaast op een lange trompet.

William Blake, British, 1757–1827. The Metropolitan Museum of Art, New York (Rogers Fund, 1914; acc. 14.81.2) · Watercolor, pen and black ink, brush and wash, over graphite · Public Domain — The Met Open Access (CC0). The Met Collection API record: "isPublicDomain": true; The Met marks such works on its website "with the Creative Commons Zero (CC0) icon".

De verzen

Matt 25:1–13Alsdan zal het Koninkrijk der hemelen gelijk zijn aan tien maagden, welke haar lampen namen, en gingen uit, den bruidegom tegemoet. En vijf van haar waren wijzen, en vijf waren dwazen. Die dwaas waren, haar lampen nemende, namen geen olie met zich. Maar de wijzen namen olie in haar vaten, met haar lampen. Als nu de bruidegom vertoefde, werden zij allen sluimerig, en vielen in slaap. En ter middernacht geschiedde een geroep: Ziet, de bruidegom komt, gaat uit hem tegemoet! Toen stonden al die maagden op, en bereidden haar lampen. En de dwazen zeiden tot de wijzen: Geeft ons van uw olie; want onze lampen gaan uit. Doch de wijzen antwoordden, zeggende: Geenszins, opdat er misschien voor ons en voor u niet genoeg zij; maar gaat liever tot de verkopers, en koopt voor uzelven. Als zij nu heengingen om te kopen, kwam de bruidegom; en die gereed waren, gingen met hem in tot de bruiloft, en de deur werd gesloten. Daarna kwamen ook de andere maagden, zeggende: Heer, heer, doe ons open! En hij, antwoordende, zeide: Voorwaar zeg ik u: Ik ken u niet. Zo waakt dan; want gij weet den dag niet, noch de ure, in dewelke de Zoon des mensen komen zal.