Odkrywaj › Fakty z Biblii › Luty

• 1 lutego

  Debora jest jedyną kobietą wśród sędziów Izraela. Sądziła lud pod palmą między Rama a Betel.

  Sdz 4:4W tym czasie sądziła Izraela prorokini Debora, żona Lappidota.
• 2 lutego

  Ewangelia Marka zachowuje aramejskie słowa Jezusa do córki Jaira, „Talitha kumi”, i tłumaczy je na grecki: „Dziewczynko, mówię ci, wstań!”.

  Mk 5:41Ujął dziewczynkę za rękę i powiedział do niej: Talitha kumi! – co się tłumaczy: Dziewczynko, mówię ci, wstań!
• 3 lutego

  Pustynny krzew, pod którym odpoczywał Eliasz, hebrajskie rotem, utożsamia się zwykle z janowcem białym, w starszych Bibliach nazywanym „jałowcem”. Z jego korzeni powstaje długo żarzący się węgiel drzewny.

  1 Krl 19:4A sam poszedł na pustynię na jeden dzień drogi, a gdy tam doszedł, usiadł pod jałowcem i życzył sobie śmierci, mówiąc: Dosyć już, PANIE. Zabierz moją duszę, bo nie jestem lepszy od swoich ojców.
• 4 lutego

  Wojsko Gedeona zmalało z 32 000 do 10 000, a potem do 300 mężczyzn, którzy zaatakowali z trąbą z rogu w jednej ręce i pochodnią ukrytą w dzbanie w drugiej.

  Sdz 7:16Wtedy podzielił tych trzystu mężczyzn na trzy oddziały i dał w ręce każdemu z nich trąby oraz puste dzbany, a w dzbanach – pochodnie.
• 5 lutego

  Ewangelia Jana opisuje sadzawkę Betesda w Jerozolimie jako mającą pięć ganków. Wykopaliska obok kościoła św. Anny odsłoniły dwa duże zbiorniki rozdzielone murem.

  J 5:2A jest w Jerozolimie przy Owczej Bramie sadzawka, zwana po hebrajsku Betesda, mająca pięć ganków.
  Zobacz miejsce
• 6 lutego

  Pierwsza Księga Kronik nie zaczyna się od żadnej opowieści — tylko od imion: „Adam, Set, Enosz”, początku list rodowych, które wypełniają jej pierwsze dziewięć rozdziałów.

  1 Krn 1:1Adam, Set, Enosz;
• 7 lutego

  Księgi magiczne spalone publicznie w Efezie oceniono na 50 000 srebrników. Skoro jedna moneta — drachma — była mniej więcej dniówką, to znacznie ponad sto lat zarobków robotnika.

  Dz 19:19I wielu z tych, którzy się zajmowali sztukami magicznymi, znosiło księgi i paliło je wobec wszystkich. Obliczono ich wartość i stwierdzono, że wynosi pięćdziesiąt tysięcy srebrników.
  Zobacz miejsce
• 8 lutego

  Gdy zakładano fundamenty drugiej świątyni, starcy, którzy widzieli pierwszą, głośno płakali, a inni krzyczeli z radości, i nikt nie mógł odróżnić jednych głosów od drugich.

  Ezd 3:12–13Lecz wielu kapłanów, Lewitów i naczelników rodów, którzy byli starcami i widzieli tamten pierwszy dom, głośno płakało, gdy na ich oczach zakładano fundamenty tego domu, wielu natomiast innych głośno krzyczało z radości; Tak że lud nie mógł odróżnić głośnego krzyku radości od głośnego płaczu ludu. Lud bowiem wznosił tak wielki okrzyk, że było go słychać z daleka.
  Czytaj artykuł
• 9 lutego

  Od Horebu do Kadesz-Barnea było jedenaście dni drogi. A jednak od Kadesz-Barnea, aż Izrael przeprawił się przez potok Zered, wędrówka trwała 38 lat.

  Pwt 1:2A jedenaście dni drogi jest od Horebu przez górę Seir do Kadesz-Barnea.
  Zobacz miejsce
• 10 lutego

  Rebeka sama zaproponowała, że naczerpie wody dla wszystkich 10 wielbłądów sługi, aż napiją się do woli — a spragniony wielbłąd potrafi wypić nawet około 100 litrów.

  Rdz 24:19A gdy dała mu się napić, powiedziała: Naczerpię wody także dla twoich wielbłądów, aby napiły się do woli.
  Temat: Wielbłądy
• 11 lutego

  Manna wyglądała jak nasienie kolendry. Ludzie mełli ją w żarnach albo tłukli w moździerzach, a potem gotowali lub robili z niej placki, które smakowały jak ciasto pieczone na oliwie.

  Lb 11:7–8A manna była jak nasienie kolendry, a jej kolor jak kolor bdellium. Ludzie wychodzili i zbierali ją, i mełli w żarnach albo tłukli w moździerzach, potem gotowali w kotłach i robili z niej placki. Jej smak był jak smak świeżej oliwy.
  Temat: Jedzenie
• 12 lutego

  Naaman, dowódca wojska Syrii, zanurzył się w Jordanie siedem razy, a jego ciało stało się jak ciało małego dziecka.

  2 Krl 5:14Poszedł więc i zanurzył się w Jordanie siedem razy, według słowa męża Bożego. I jego ciało stało się jak ciało małego dziecka, i został oczyszczony.
• 13 lutego

  Historia króla Ezechiasza i najazdu asyryjskiego jest opowiedziana niemal słowo w słowo w dwóch księgach, w Księgach Królewskich i w Księdze Izajasza; Księgi Kronik opowiadają ją po raz trzeci, krócej.

  Iz 36:1W czternastym roku królowania Ezechiasza Sennacheryb, król Asyrii, wyruszył przeciwko wszystkim warownym miastom Judy i zdobył je.
  Czytaj artykuł
• 14 lutego

  Księga Amosa jest datowana na „dwa lata przed trzęsieniem ziemi”, a Zachariasz wspomina je jeszcze po stuleciach. Ślady silnego trzęsienia ziemi z około 760 roku p.n.e. odkryto w Chasorze i innych miejscach.

  Am 1:1Słowa Amosa, który był jednym spośród pasterzy z Tekoa, które widział o Izraelu za dni Uzjasza, króla Judy, i za dni Jeroboama, syna Joasza, króla Izraela, dwa lata przed trzęsieniem ziemi.
  Temat: Trzęsienia ziemi
• 15 lutego

  Przy poświęceniu świątyni Salomona 120 kapłanów grało na trąbach, a śpiewacy lewiccy w szatach z bisioru grali na cymbałach, lutniach i cytrach i wszystko brzmiało zgodnie, jednym głosem.

  2 Krn 5:12–13Stali też Lewici śpiewacy i wszyscy, którzy byli z Asafa, Hemana, Jedutuna wraz ze swoimi synami i braćmi, ubrani w szaty z bisioru, z cymbałami, lutniami i cytrami, stali na wschodniej stronie ołtarza, a z nimi stu dwudziestu kapłanów grających na trąbach); I kiedy tak zgodnie trąbili, i śpiewali, i wydawali jeden głos, chwaląc i sławiąc PANA; i gdy podnosili głos przy wtórze trąb, cymbałów i innych instrumentów muzycznych, chwaląc PANA, że jest dobry, że na wieki trwa jego miłosierdzie, wtedy dom, dom PANA, napełnił się obłokiem;
  Czytaj artykuł
• 16 lutego

  Teatr w Efezie, do którego wpadł rozwścieczony tłum, wciąż stoi na zboczu góry Pion i mieścił niegdyś około 24 000 osób.

  Dz 19:29I całe miasto napełniło się wrzawą. Porwawszy Gajusa i Arystarcha, Macedończyków, towarzyszy podróży Pawła, jednomyślnie ruszyli do teatru.
  Zobacz miejsce
• 17 lutego

  W połowie Dziejów Apostolskich narrator nagle przechodzi od „oni” do „my” — gdy Paweł wyrusza z Troady do Macedonii.

  Dz 16:10Zaraz po tym widzeniu staraliśmy się wyruszyć do Macedonii, będąc tego pewni, że Pan nas powołał, abyśmy im głosili ewangelię.
• 18 lutego

  Gdy żelazne ostrze siekiery wpadło do Jordanu, człowiek zawołał, że siekiera była pożyczona. Żelazne narzędzia były na tyle drogie, że raczej się je pożyczało, niż miało własne.

  2 Krl 6:5I zdarzyło się, że jednemu z nich przy ścinaniu drzewa siekierą żelazo wpadło do wody. Zawołał wtedy: Ach, mój panie! Ta była pożyczona.
  Czytaj artykuł
• 19 lutego

  Sara dożyła 127 lat. Zmarła w Hebronie w ziemi Kanaan, a Abraham przyszedł, by odbyć po niej żałobę i ją opłakiwać.

  Rdz 23:1A Sara dożyła stu dwudziestu siedmiu lat. Tyle było lat życia Sary.
• 20 lutego

  Cezarea Filipowa leżała u stóp góry Hermon, przy źródle, które jest jednym ze źródeł Jordanu. Syn Heroda, Filip, przebudował miasto i nazwał je na cześć cesarza.

  Mt 16:13A gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swoich uczniów: Za kogo mnie, Syna Człowieczego, uważają ludzie?
  Zobacz miejsce
• 21 lutego

  Gołębie trzymano w gołębnikach. W Mareszy na nizinie judzkiej archeolodzy odkryli wiele wykutych w skale jaskiń-gołębników z tysiącami nisz na gniazda.

  Iz 60:8I powiesz: Kim są ci, co nadciągają jak obłoki i jak gołębie do swoich okien?
  Czytaj artykuł
• 22 lutego

  Elizeusz orał z 12 zaprzęgami wołów, gdy Eliasz zarzucił na niego swój płaszcz; Elizeusz zabił parę wołów i ugotował ich mięso na ich własnym sprzęcie do orki.

  1 Krl 19:19–21Odszedł więc stamtąd i znalazł Elizeusza, syna Szafata, gdy orał. Dwanaście zaprzęgów wołów szło przed nim, a on był przy dwunastym. Eliasz przeszedł obok niego i wrzucił na niego swój płaszcz. Wtedy opuścił woły, pobiegł za Eliaszem i powiedział: Pozwól mi ucałować swego ojca i swoją matkę, a pójdę za tobą. Odpowiedział: Idź, wróć. Cóż bowiem ci uczyniłem? Odszedł więc od niego, wziął zaprzęg wołów i zabił je. A na sprzęcie tych wołów ugotował ich mięso i dał ludowi, a oni jedli. Potem wstał i poszedł za Eliaszem, i służył mu.
  Czytaj artykuł
• 23 lutego

  Jezus dał Szymonowi aramejskie imię Kefas, które Ewangelia tłumaczy na grecki jako Piotr. Oba znaczą „skała”.

  J 1:42I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus spojrzał na niego i powiedział: Ty jesteś Szymon, syn Jonasza. Ty będziesz nazwany Kefas – co się tłumaczy: Piotr.
• 24 lutego

  Dwa krótkie listy Jana kończą się prawie tak samo: starszy ma jeszcze wiele do napisania, ale nie chce posługiwać się piórem i atramentem — ma nadzieję porozmawiać osobiście.

  3 J 1:13–14Wiele miałem do napisania, ale nie chcę posługiwać się atramentem i piórem. Mam bowiem nadzieję, że zobaczę cię wkrótce, a wtedy porozmawiamy osobiście. Pokój tobie. Pozdrawiają cię przyjaciele. Ty też pozdrów przyjaciół imiennie.
• 25 lutego

  Abraham zapłacił za jaskinię Makpela srebrem odważonym według miary kupców: monet jeszcze nie było, a pieniądzem był metal mierzony wagą.

  Rdz 23:16I Abraham wysłuchał Efrona. Odważył więc Abraham Efronowi srebro, które ten wymienił w obecności synów Cheta: czterysta syklów srebra, jakie były w obiegu u kupców.
  Czytaj artykuł
• 26 lutego

  Podczas podróży Pawła do Rzymu „post” — Dzień Przebłagania, we wrześniu lub w październiku — już minął i żegluga stała się niebezpieczna.

  Dz 27:9Gdy upłynęło wiele czasu i żegluga stała się niebezpieczna, bo minął już post, Paweł ich przestrzegał:
  Czytaj artykuł
• 27 lutego

  Biblia nazywa to samo jezioro czterema nazwami: Kinneret, Genezaret, Morze Galilejskie i Morze Tyberiadzkie — ta ostatnia pochodzi od miasta, które Herod Antypas zbudował na jego brzegu.

  J 6:1Potem Jezus odszedł za Morze Galilejskie, czyli Tyberiadzkie.
  Zobacz miejsce
• 28 lutego

  W wojsku Beniamina było 700 doborowych mężczyzn, którzy ciskali z procy kamieniem do włosa i nie chybiali.

  Sdz 20:16Wśród całego ludu było siedmiuset doborowych mężczyzn, leworęcznych, a każdy z nich potrafił ciskać z procy kamieniem do włosa i nie chybiał.
  Czytaj artykuł