Eerwaarde Arsenius de Grote

Arsenius was een geleerde diaken van de Romeinse Kerk, bedreven in Griekse en Latijnse letteren, die keizer Theodosius de Grote naar Constantinopel haalde als leermeester van zijn zonen Arcadius en Honorius. Zijn Leven vertelt dat hij de jonge Arcadius eens zo hard sloeg voor een fout dat de sporen zijn leven lang bleven. Moe van het paleis vertrok Arsenius in het geheim naar Egypte en werd monnik in Scetis.

Daar leefde hij veertig jaar in strikte stilte; in de kerk stond hij achter een pilaar, zodat hij niemand zou zien en niemand hem. Een van zijn uitspraken was: 'Ik heb vaak spijt gehad van woorden die ik sprak, maar nooit van mijn zwijgen.' Zijn laatste jaren bracht hij door bij Memphis en in Canopus, en hij stierf omstreeks 449 op ongeveer honderdjarige leeftijd.