Hiëromartelaar Charalampus en met hem de martelaren Porphyrius, Baptus, Theoctistus en drie martelaressen

Charalampus was bisschop van Magnesia in Klein-Azië in de regering van Septimius Severus (193–211). Voor zijn prediking gearresteerd, werd hij voor gouverneur Lucianus en bevelhebber Lucius gebracht; volgens zijn Leven zei hij bij het verhoor dat hij honderddertien jaar had geleefd. Hij weigerde te offeren, werd van zijn gewaden ontdaan, en zijn huid werd met ijzeren haken verscheurd. De twee soldaten die hem martelden, Porphyrius en Baptus, verklaarden zich christenen en werden onthoofd, en drie vrouwen die toekeken, kwamen ook tot geloof.

Volgens het Leven bad de oude bisschop dat het land waar zijn relieken zouden liggen gespaard zou blijven voor hongersnood en pest, en stierf hij voordat hij onthoofd kon worden, omstreeks 202. Galina, de dochter van de keizer, begroef zijn lichaam.