Paring Martir Caralampio at kasama niya ang mga Martir Porfirio, Bapto, Teoctisto at tatlong babaeng martir

Si Caralampio ay obispo ng Magnesia sa Asya Menor sa paghahari ni Septimio Severo (193–211). Inaresto dahil sa kaniyang pangangaral, dinala siya sa harap ng gobernador na si Luciano at ng kumander na si Lucio; ayon sa kaniyang Talambuhay, sinabi niya sa pagtatanong na nabuhay siya ng isandaan at labintatlong taon. Tumanggi siyang maghandog, hinubaran ng kaniyang mga kasuotan, at pinunit ang kaniyang balat ng mga bakal na kawit. Ang dalawang kawal na nagpahirap sa kaniya, sina Porfirio at Bapto, ay nagpahayag na sila ay Kristiyano at pinugutan ng ulo, at tatlong babaeng nanood ay naniwala rin.

Ayon sa Talambuhay, nanalangin ang matandang obispo na ang lupang pagtatagpuan ng kaniyang mga relikya ay maligtas sa taggutom at salot, at namatay bago pa mapugutan ng ulo, c. 202. Inilibing ang kaniyang katawan ni Galina, anak na babae ng emperador.