Przepodobny Martynian (V w.)

Martynian udał się w wieku osiemnastu lat, by żyć jako pustelnik na górze koło Cezarei Palestyńskiej, i spędził tam dwadzieścia pięć lat. Jego żywot opowiada, że kurtyzana imieniem Zoe przyszła do jego celi w burzliwą noc, udając zabłąkaną podróżną. Aby przezwyciężyć pokusę, rozpalił ogień i stanął w nim boso, aż jego ciało się spaliło. Zoe żałowała, udała się do wspólnoty św. Pauli w Betlejem i żyła tam jako mniszka.

Martynian przeniósł się na gołą skałę w morzu. Gdy rozbił się tam statek, jedyna ocalała, dziewczyna imieniem Fotynia, została na skale jako pustelnica, a on odszedł; żywot mówi, że dwa delfiny zaniosły go na brzeg. Resztę życia spędził wędrując, odwiedził sto sześćdziesiąt cztery miasta i zmarł w Atenach, ok. 422 roku.