Przepodobny Hilarion Nowy z klasztoru Dalmackiego

Hilarion, syn Kapadockiego służącego przy stole cesarskim, został mnichem w wieku dwudziestu lat i wstąpił do monasteru Dalmackiego koło Konstantynopola, gdzie był uczniem Grzegorza Dekapolity. Przez dziesięć lat pracował w ogrodzie monasteru i wziął za wzór Hilariona Wielkiego, stąd jego przydomek „Nowy”. Wbrew swej woli został kapłanem, a za namową patriarchy Nicefora ihumenem.

Za cesarzy ikonoklastów Leona V i Teofila był bity, więziony w kilku monasterach i zesłany na wyspę Afuzja. Między prześladowaniami pewna pobożna kobieta ukrywała go w swoim majątku; tam, jak mówi jego żywot, ujrzał duszę Teodora Studyty unoszoną do nieba. Gdy cesarzowa Teodora w 843 roku przywróciła ikony, wrócił do swego monasteru i zmarł trzy lata później, w 845 roku.