Kagalang-galang na Hilarion ang Bago, mula sa monasteryo ng Dalmatos

Si Hilarion, anak ng isang taga-Capadocia na naglingkod sa hapag ng emperador, ay naging monghe sa edad na dalawampu at sumapi sa monasteryo ng Dalmatos malapit sa Constantinopla, kung saan siya ay alagad ni Gregorio ang Dekapolita. Nagtrabaho siya ng sampung taon sa hardin ng monasteryo at ginawang huwaran si Hilarion ang Dakila, kaya ang kaniyang pangalan, «ang Bago». Laban sa kaniyang kalooban ay ginawa siyang pari at, sa pamimilit ni Patriyarka Nicéforo, abad.

Sa ilalim ng mga emperador na Iconoclasta na sina Leon V at Teofilo, siya ay hinampas, ibinilanggo sa ilang monasteryo at ipinatapon sa pulo ng Aphusia. Sa pagitan ng mga pag-uusig, kinanlungan siya ng isang debotong babae sa kaniyang lupain; doon, ayon sa kaniyang Talambuhay, nakita niya ang kaluluwa ni Teodoro ng Studion na dinadala sa langit. Nang ibalik ng emperatris na si Teodora ang mga ikon noong 843, bumalik siya sa kaniyang monasteryo at namatay makalipas ang tatlong taon, noong 845.