Przepodobny Efrem Syryjczyk

Efrem urodził się ok. 306 roku w Nisibis w Mezopotamii i służył jego Kościołowi jako diakon i nauczyciel. Gdy Nisibis oddano Persji w 363 roku, przeniósł się z wieloma chrześcijanami do Edessy, gdzie żył jako asceta w jaskini poza miastem i nauczał w tamtejszej szkole. Tradycja mówi, że spotkał Bazylego Wielkiego w Cezarei.

Napisał setki hymnów po syryjsku, ułożonych do melodii dla chórów kobiecych, i komentarze do Pisma; nazywa się go „Harfą Ducha”. Wielkopostna modlitwa „Panie i Władco życia mojego” jest tradycyjnie jemu przypisywana. Podczas głodu w Edessie ok. 372–373 zorganizował pomoc i opiekę nad chorymi za pieniądze zamożnych mieszkańców miasta. Zmarł wkrótce potem, w 373 roku (niektóre źródła podają późniejszy rok).