Księga Psalmów 30

1Psalm i pieśń na poświęcenie przybytku Dawida. PANIE, będę cię wywyższać, bo podniosłeś mnie i nie pozwoliłeś mym wrogom cieszyć się z mojego powodu.

2PANIE, Boże mój, wołałem do ciebie i uzdrowiłeś mnie.

3PANIE, wyprowadziłeś moją duszę z piekła, zachowałeś mnie przy życiu, abym nie zstąpił do dołu.

4Śpiewajcie PANU, święci jego, i wysławiajcie go, wspominając jego świętość.

5Jego gniew bowiem trwa tylko chwilę, a jego łaskawość przez całe życie; choćby płacz trwał przez noc, rankiem nastanie radość.

6Powiedziałem w czasie mej pomyślności: Nigdy się nie zachwieję.

7PANIE, w swojej łaskawości umocniłeś moją górę; ale gdy ukryłeś swoje oblicze, strwożyłem się.

8Wołałem do ciebie, PANIE, modliłem się do PANA:

9Jaki pożytek z mojej krwi, gdybym zstąpił do dołu? Czy proch będzie cię chwalić? Czy będzie głosić twoją prawdę?

10Usłysz, PANIE, i zmiłuj się nade mną; PANIE, bądź moim pomocnikiem.

11Mój płacz zmieniłeś w taniec, zdjąłeś ze mnie wór pokutny, a przepasałeś mnie radością;

12Aby moja chwała śpiewała ci i nie milkła; PANIE, mój Boże, będę cię wysławiać na wieki.