Martelaressen Vera, Nadezjda, Ljoebov en hun moeder Sophia

Vera, Nadezjda en Ljoebov (Geloof, Hoop en Liefde) waren de dochters van een weduwe genaamd Sophia (de naam betekent wijsheid) in Rome onder keizer Hadrianus, en waren twaalf, tien en negen jaar oud. Volgens hun Leven meldde gouverneur Antiochus hen als christenen die hun geloof niet wilden verbergen, en liet de keizer de vier ontbieden. De meisjes weigerden aan Artemis te offeren.

Het Leven vertelt van vreselijke martelingen, die de meisjes met onnatuurlijke rust doorstonden, en zegt dat elk van hen ten slotte werd onthoofd, de oudste eerst. Sophia begroef hen buiten de stad en stierf, volgens de overlevering, drie dagen later bij hun graf. De data zijn onzeker: de kalender geeft omstreeks 137, maar sommige geleerden denken dat het verhaal legendarische elementen bevat.