Mga Martir Vera, Nadezhda, Lyubov (Pananampalataya, Pag-asa, Pag-ibig) at ang kanilang inang si Sofia

Sina Pananampalataya, Pag-asa at Pag-ibig ay mga anak na babae ng isang biyudang nagngangalang Sofia (ang pangalan ay nangangahulugang karunungan) sa Roma sa ilalim ni Emperador Hadriano, at labindalawa, sampu at siyam na taong gulang. Ayon sa kanilang Talambuhay, iniulat sila ng gobernador na si Antioco bilang mga Kristiyanong hindi itatago ang kanilang pananampalataya, at ipinatawag ng emperador ang apat. Tumanggi ang mga babae na maghandog kay Artemis.

Isinasalaysay ng Talambuhay ang kakila-kilabot na mga pagpapahirap, na nalampasan ng mga babae nang may hindi likas na kalmado, at sinasabing bawat isa ay pinugutan ng ulo sa wakas, ang panganay muna. Inilibing sila ni Sofia sa labas ng lungsod at, ayon sa tradisyon, namatay makalipas ang tatlong araw sa kanilang libingan. Hindi tiyak ang mga petsa: ibinibigay ng kalendaryo ang c. 137, ngunit iniisip ng ilang iskolar na may mga elementong alamat ang kuwento.