Apostel Jakobus, broeder van de Heer naar het vlees

Jakobus, ‘de broer van de Heer’ genoemd (Galaten 1:19), leidde de christelijke gemeente van Jeruzalem nadat de apostelen zich hadden verspreid. De Handelingen tonen hem beslissend sprekend op het Concilie van Jeruzalem (Handelingen 15), en de Brief van Jakobus wordt traditioneel aan hem toegeschreven. De Oosterse overlevering, gevolgd door de Levens van Rostov, houdt dat hij een zoon van Jozef uit een eerder huwelijk was.

Bekend als Jakobus de Rechtvaardige stond hij bekend om zijn strenge leven; Hegesippus zegt dat zijn knieën van het bidden zo hard werden als die van een kameel. De joodse historicus Josephus vermeldt dat hogepriester Ananus hem in 62 liet stenigen; Hegesippus voegt eraan toe dat hij van de tempel werd gegooid en met de knuppel van een voller werd gedood. De oude Liturgie van Sint-Jakobus draagt zijn naam.