Het boek Job, plaat 21: En de HEERE zegende Jobs laatste meer dan zijn eerste

William Blake · 1825
The Cleveland Museum of Art

De laatste van de 21 platen van William Blakes Job-gravures (1825).

Blake herhaalt de compositie van de eerste plaat en keert haar om: het gezin staat nu en bespeelt de instrumenten die zwijgend in de boom hingen, de zon komt op waar de maan stond, en de tentvormige rand keert terug. Onder de voorstelling graveerde hij de laatste verzen van het boek.

Uit de tekst

“En de HEERE zegende Jobs laatste meer dan zijn eerste” (Job 42:12)

Job zag zijn kinderen en de kinderen van zijn kinderen, “tot in vier geslachten” (Job 42:16)

“En Job stierf, oud en der dagen zat” (Job 42:17)

Van de kunstenaar

Het gezin bespeelt de instrumenten van plaat 1

Zonsopgang en maan omgewisseld ten opzichte van de eerste plaat

Details

Job en zijn vrouw

Ze staan in het midden; Job houdt een harp.

Trompetten

Links heffen zonen trompetten en hoorns.

Zonsopgang

Rechts komt de zon op; links schijnt een maansikkel.

Het altaar

In de rand een altaar met vlammen en een vers uit Hebreeën.

William Blake, British, 1757–1827. The Cleveland Museum of Art (Mr. and Mrs. Charles G. Prasse Collection, 1963.303.22) · Engraving (proof impression) · Cleveland Museum of Art Open Access: Collection API record "share_license_status": "CC0" (Creative Commons Zero, https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/).

De verzen

Job 42:12–17En de HEERE zegende Jobs laatste meer dan zijn eerste; want hij had veertien duizend schapen, en zes duizend kemelen, en duizend juk runderen, en duizend ezelinnen. Daartoe had hij zeven zonen en drie dochteren. En hij noemde den naam der eerste Jemima, en den naam der tweede Kezia, en den naam der derde Keren-Happuch. En er werden zo schone vrouwen niet gevonden in het ganse land, als de dochteren van Job; en haar vader gaf haar erfdeel onder haar broederen. En Job leefde na dezen honderd en veertig jaren, dat hij zag zijn kinderen, en de kinderen zijner kinderen, tot in vier geslachten. En Job stierf, oud en der dagen zat.