Kagalang-galang na Pablo ng Tebas

Si Pablo ay tinatawag na unang ermitanyo. Ang kaniyang Talambuhay, na isinulat ni Jerome, ay nagsasabing siya ay isang batang, edukadong Ehipsiyo ng Tebaida na tumakas sa disyerto sa panahon ng pag-uusig ni Decio noong kalagitnaan ng ika-3 siglo at nanatili roon sa buong nalalabi niyang buhay, sa isang yungib sa tabi ng bukal at isang puno ng palma na nagbigay sa kaniya ng pagkain at damit.

Malapit sa katapusan ng kaniyang buhay, natagpuan siya ni Antonio ang Dakila, na ginabayan ng isang pangitain. Habang nag-uusap sila, isinasalaysay ng Talambuhay, isang uwak ang nagdala ng isang buong tinapay sa halip ng kalahating dinala nito kay Pablo sa loob ng animnapung taon. Hiniling ni Pablo kay Antonio na kunin ang balabal na ibinigay sa kaniya ni Obispo Atanasio; nang bumalik si Antonio, patay na si Pablo, nakaluhod sa panalangin. Dalawang leon, sabi ng Talambuhay, ang humukay ng libingan. Namatay si Pablo c. 341, sa edad na 113.