Prorok Zachariasz i sprawiedliwa Elżbieta, rodzice świętego Jana Poprzednika (I w.)

Zachariasz i Elżbieta znani są z Ewangelii Łukasza. Zachariasz był kapłanem z oddziału Abiasza, pełniącym służbę w Jerozolimie za czasów króla Heroda, a Elżbieta również pochodziła z rodu Aarona. Bezdzietni i w podeszłym wieku, według Łukasza dowiedzieli się od anioła, który ukazał się Zachariaszowi w świątyni, że będą mieli syna, Jana. Zachariasz powątpiewał i został rażony niemotą aż do narodzin dziecka; wtedy nadał mu imię Jan i wypowiedział modlitwę zwaną Benedictus.

Tradycja dodaje, że Herod, po rzezi dzieci betlejemskich, szukał Jana i kazał zabić Zachariasza między świątynią a ołtarzem, gdy nie chciał wyjawić, gdzie jest chłopiec. Tradycja głosi także, że Elżbieta ukrywała się z Janem w górach i zmarła czterdzieści dni później.