Hieromęczennik Babylas, biskup Antiochii Wielkiej, i wraz z nim trzej młodzieńcy: Urban, Prylidian, Epolon i ich matka Chrystodula

Babilas był biskupem Antiochii i zmarł ok. 250 roku w prześladowaniu za Decjusza. W żywocie opowiedzianym przez Dymitra z Rostowa cesarz nosi imię Numerian: gdy cesarz złożył bożkom krew niewinnego chłopca, Babilas zatrzymał go u drzwi cerkwi i nie chciał go wpuścić.

Później został aresztowany wraz z trzema chłopcami, których nauczał, Urbanem, Prylidianem i Epolonem, w wieku dwunastu, dziewięciu i siedmiu lat, oraz ich matką Chrystodulą. Chłopcy odmówili złożenia ofiary i zostali pobici. Na miejscu stracenia Babilas kazał ściąć chłopców jako pierwszych, aby żaden z nich nie zachwiał się, a potem sam nachylił szyję, prosząc, by pochowano go w kajdanach. W IV wieku jego relikwie przeniesiono na przedmieście Dafne koło Antiochii.