Wielkomęczennica Katarzyna

Katarzyna Aleksandryjska znana jest ze swego żywota, który opowiada, że była młodą kobietą królewskiego rodu w Aleksandrii, uczoną w filozofii i retoryce, za czasów cesarza Maksymina (tradycyjnie ok. 305–313). Gdy cesarz nakazał święto bogów, stanęła przed nim i oświadczyła, że bogowie są niczym. Wezwał pięćdziesięciu filozofów, by ją obalili.

Żywot mówi, że ich zmusiła do milczenia i że po nawróceniu zostali spaleni żywcem z rozkazu cesarza. Katarzyna odrzuciła jego propozycję małżeństwa i została pobita oraz uwięziona. Według żywota cesarzowa Augusta i oficer Porfiriusz odwiedzili ją w więzieniu, uwierzyli i zostali straceni. Katarzyna została ścięta. Żywot podaje, że jej relikwie aniołowie zanieśli na górę Synaj. Historycy wątpią, czy opowieść jest wiarygodna.