Martelaren Romanus de diaken en de jongen Barulas

Romanus was een diaken van de kerk van Caesarea in Palestina die tijdens de vervolging van Diocletianus in Antiochië woonde. Volgens zijn Leven spoorde hij de gemeente, toen gouverneur Asclepiades de christelijke kerk daar wilde slopen, aan standvastig te blijven, en sprak hij toen heidenen zich voor een feest verzamelden tegen de afgodsbeelden. Hij werd geslagen, opgehangen en met ijzeren haken verscheurd.

Bij hem was een jongen genaamd Barulas, die de vragen van de gouverneur moedig beantwoordde en werd gegeseld. Toen hij tot onthoofding werd veroordeeld, nam zijn moeder, die aanwezig was, hem in haar armen en droeg hem naar de plaats van terechtstelling, en begroef daarna zijn lichaam. Romanus werd veroordeeld tot het vuur, maar, zegt het Leven, regen doofde het. Zijn tong werd uitgesneden. Hij werd in 303 in de gevangenis gewurgd.