Mga Martir Romano na diyakono at ang batang si Barulas

Si Romano ay diyakono ng simbahan ng Cesarea sa Palestina na nanirahan sa Antioquia sa panahon ng pag-uusig ni Diocleciano. Ayon sa kaniyang Talambuhay, nang nais ng gobernador na si Asclepiades na gibain ang simbahang Kristiyano roon, hinimok niya ang kongregasyon na manatiling matatag, at nang magtipon ang mga pagano para sa isang pista, nagsalita siya laban sa mga diyus-diyosan. Siya ay hinampas, ibinitin at pinunit ng mga bakal na kawit.

Kasama niya ang isang batang nagngangalang Barulas, na buong tapang na sumagot sa mga tanong ng gobernador at hinagupit. Nang hatulan siyang pugutan ng ulo, ang kaniyang ina, na naroon, ay kinalong siya at dinala sa lugar ng pagpapatupad, at inilibing ang kaniyang katawan pagkatapos. Si Romano ay hinatulan sa apoy, ngunit, ayon sa Talambuhay, pinatay ito ng ulan. Pinutol ang kaniyang dila. Siya ay binigti sa bilangguan noong 303.