Zalige Andreas, dwaas om Christus' wil

Andreas is bekend uit een lang Leven dat hem in Constantinopel plaatst onder keizer Leo VI de Wijze (886–912). Het zegt dat hij een Slavische slaaf was in het huis van een man genaamd Theognostus, die hem liet opvoeden; na een droom begon Andreas als dwaas om Christus' wil te leven, slapend op straat, halfnaakt en bespot, en biddend gedurende de nachten.

Het Leven vertelt dat hij en zijn leerling Epifanius tijdens een nachtwake in de Blachernenkerk de Moeder Gods haar sluier over het volk zagen uitspreiden; dit visioen werd de grondslag van het feest van de Bescherming. De overlevering dateert zijn dood omstreeks 936. Veel geleerden denken dat het Leven in de 10e eeuw is geschreven en betwijfelen dat Andreas een historisch persoon was.