Pinagpalang Andres, Hangal alang-alang kay Cristo

Si Andres ay kilala mula sa isang mahabang Talambuhay na naglalagay sa kaniya sa Constantinopla sa ilalim ni Emperador Leon VI ang Marunong (886–912). Sinasabi nitong siya ay isang aliping Eslabo sa bahay ng isang lalaking nagngangalang Teognosto, na nagpaaral sa kaniya; pagkatapos ng isang panaginip, nagsimulang mamuhay si Andres bilang hangal alang-alang kay Cristo, natutulog sa mga lansangan, halos hubad at pinagtatawanan, at nananalangin sa buong gabi.

Isinasalaysay ng Talambuhay na sa isang pagpupuyat sa gabi sa simbahan ng Blachernae, nakita niya at ng kaniyang alagad na si Epifanio ang Ina ng Diyos na ibinuka ang kaniyang belo sa mga tao; ang pangitaing ito ang naging batayan ng kapistahan ng Proteksyon. Itinatakda ng tradisyon ang kaniyang kamatayan c. 936. Maraming iskolar ang nag-iisip na isinulat ang Talambuhay noong ika-10 siglo at nag-aalinlangan na si Andres ay isang makasaysayang tao.