Pinagpalang Maximo, Hangal alang-alang kay Cristo, Manggagawa ng Himala ng Moscow

Si Maxim ng Moscow ay isang “hangal alang-alang kay Cristo”, isang asetiko na nag-anyong baliw. Kaunti ang alam sa kaniyang buhay maliban sa iniingatan ng tradisyon: naglalakad siya sa mga lansangan ng Moscow na halos hubad, sa lamig at sa init, at pinigilan niya ang maraming mangangalakal sa mga hindi tapat na kasunduan. May mga kasabihang iniuugnay sa kaniya, gaya ng “Kahit malupit ang taglamig, matamis ang paraiso”.

Nabuhay siya sa unang kalahati ng ika-15 siglo, sa isang mahirap na panahon ng pamumuno ng mga Tatar, taggutom at salot. Namatay siya noong ika-11 ng Nobyembre 1433 (ayon sa ilang batis, 1434) at inilibing sa tabi ng simbahan nina San Boris at Gleb sa kalye Varvarka. Ang kaniyang mga relikya ay natagpuan noong 1547 at muli noong 1698; pagkatapos ng sunog noong 1737, ang mga natirang relikya ay ibinalik noong 1768 sa simbahang may kaniyang pangalan.