Propeta Daniel at ang tatlong kabataan: Ananias, Azarias at Misael

Si Daniel at ang kaniyang mga kasamang sina Ananias, Misael at Azarias — pinalitan ng pangalan na Sadrac, Mesac at Abednego — ay mga batang maharlika ng Juda na dinala sa Babilonia ni Nabucodonosor noong mga 605 BC at sinanay para sa paglilingkod sa hari. Isinasalaysay ng Aklat ni Daniel na tumanggi sila sa pagkain ng hari; na ang tatlo ay inihagis sa nag-aapoy na pugon dahil sa pagtangging sumamba sa isang gintong larawan at lumabas nang hindi nasaktan; at na pinaliwanag ni Daniel ang mga panaginip at ang sulat sa dingding at lumabas na buhay mula sa yungib ng mga leon sa ilalim ni Haring Dario.

Sinasabi ng tradisyon na si Daniel ang may-akda ng aklat; maraming makabagong iskolar ang nagtatakda ng huling anyo nito sa ika-2 siglo BC. Ang kanilang kapistahan ay sa ilang sandali bago ang Pasko, kapag inaalala ng Simbahan ang mga ninuno ni Cristo.