Paskua at Tinapay na Walang Lebadura

Nagsisimula ang Paskua sa takipsilim ng ika-14 na araw ng unang buwan, na tinatawag na Abib at nang lumaon ay Nisan, sa Marso o Abril (Levitico 23:5). Kumukuha ang bawat sambahayan ng isang taong gulang na lalaking kordero o batang kambing na walang kapintasan at kinakatay ito sa takipsilim. Iniihaw sa apoy ang karne at kinakain nang gabing iyon kasama ng tinapay na walang lebadura at mapapait na gulay, at walang itinitira hanggang umaga. Iniuugnay ng mga teksto ang hapunan sa gabi ng paglabas sa Ehipto: kinakain ito nang mabilisan ng mga taong nakabihis para sa paglalakbay, “ang inyong mga sapatos sa inyong paa, at inyong tungkod sa kamay” (Exodo 12:11).

Sa sumunod na pitong araw, ang Pista ng Tinapay na walang Lebadura, inaalis ang lebadura sa mga bahay at tanging lapad na tinapay na walang lebadura ang kinakain. Ang una at ikapitong araw ay banal na pagpupulong na walang karaniwang gawain, at itinataas ng pari sa harapan ni Yahweh ang isang bigkis ng unang ani ng sebada. Ang Paskua ay isa sa tatlong pista na dapat magpakita ang mga lalaki sa santuwaryo (Deuteronomio 16:16), at nagdaos ng malalaking Paskua sa Jerusalem sina Haring Hezekias at Josias. Noong unang siglo, napupuno ang lungsod ng napakaraming peregrino; pumupunta ang mga magulang ni Jesus taon-taon (Lucas 2:41).