Święty hierarcha Grzegorz Teolog, arcybiskup Konstantynopola

Grzegorz urodził się ok. 329 roku koło Nazjanzu w Kapadocji; jego ojciec, również Grzegorz, został biskupem miasta dzięki wpływowi swojej żony Nonny. Studiował w Cezarei, Aleksandrii i Atenach, gdzie został nierozłącznym przyjacielem Bazylego Wielkiego. Pragnął cichego życia modlitwy i studiów, ale ojciec wyświęcił go na kapłana niemal siłą, a Bazyli uczynił go biskupem Sasimy, małej stacji pocztowej, którą nazywał zakurzonym rozdrożem i której nigdy faktycznie nie rządził.

W 379 roku został wezwany do Konstantynopola, gdzie stronnictwo ariańskie trzymało wszystkie cerkwie, i głosił w małej kaplicy, którą nazwał Anastasia, „Zmartwychwstanie”. Tam wygłosił swoje pięć Mów teologicznych o Trójcy, które przyniosły mu miano „Teologa”. W 381 roku przez pewien czas przewodniczył Drugiemu Soborowi Powszechnemu, po czym zrzekł się stolicy i wrócił do Kapadocji, gdzie pisał poematy aż do śmierci ok. 389–390.