Prorok Jonasz (VIII w. przed Chr.)

Jonasz, syn Amittaja, z Gat-Chefer w Galilei, jest wymieniony w Drugiej Księdze Królewskiej jako prorok za czasów Jeroboama II Izraelskiego, w VIII wieku przed Chr. Księga Jonasza opowiada, że Bóg posłał go do Niniwy, stolicy Asyrii, by zapowiedział jej bliską zagładę. Jonasz próbował uciec drogą morską do Tarszisz.

W opowieści powstała burza, marynarze wyrzucili go za burtę, a wielka ryba połknęła go i trzymała przez trzy dni, zanim go wypuściła. Potem udał się do Niniwy, a miasto się nawróciło. Jonasz był niezadowolony z miłosierdzia Bożego, a księga kończy się pytaniem skierowanym do niego. Tradycje żydowska i chrześcijańska czytały tę księgę na różne sposoby. Tradycja cerkiewna głosi także, że był synem wdowy z Sarepty.