Profeet Jona

Jona, zoon van Amittai, uit Gat-Hefer in Galilea, wordt in het tweede boek der Koningen genoemd als profeet in de tijd van Jerobeam II van Israël, in de achtste eeuw v.Chr. Het boek Jona vertelt dat God hem naar Nineve, de hoofdstad van Assyrië, zond om de komende verwoesting aan te kondigen. Jona probeerde over zee naar Tarsis te vluchten.

In het verhaal stak een storm op, wierpen de zeelieden hem overboord, en slokte een grote vis hem op en hield hem drie dagen vast voordat hij hem losliet. Daarna ging hij naar Nineve, en de stad bekeerde zich. Jona was ontstemd over Gods barmhartigheid, en het boek eindigt met een vraag die aan hem wordt gesteld. De joodse en christelijke overleveringen hebben het boek op verschillende wijze gelezen. De kerkelijke overlevering houdt ook dat hij de zoon was van de weduwe van Sarefat.