Męczennicy i wyznawcy Guriasz, Samon i Abib

Guriasz i Samon żyli jako asceci koło Edessy (dzisiejsza Urfa), gdy rozpoczęło się prześladowanie Dioklecjana i Maksymiana. Namiestnik Musoniusz kazał ich powiesić za ramiona z ciężkimi kamieniami przywiązanymi do nóg i trzymał miesiącami w ciemnym, duszącym więzieniu, a Samona powiesił głową w dół. Według żywota odmówili złożenia ofiary i 15 listopada, w latach ok. 299–306, zostali ścięci poza miastem.

Abib był diakonem ze wsi Telzeha koło Edessy. W 322 roku, za cesarza Licyniusza, został przyprowadzony przed namiestnika Lizaniasza, oświadczył, że jest chrześcijaninem, i odmówił złożenia ofiary. Skazano go na spalenie. Poszedł do ognia, a za nim jego matka i krewni, i zmarł w nim. Trzej są wspominani razem jako męczennicy Edessy.