Apostoł, pierwszy męczennik i archidiakon Szczepan

Szczepan był jednym z siedmiu diakonów wybranych w Jerozolimie do opieki nad wdowami wiernych mówiących po grecku (Dz 6). Księga Dziejów nazywa go „pełnym wiary i Ducha Świętego” i mówi, że działał znaki i dyskutował w synagogach. Oskarżony przed Sanhedrynem o mówienie przeciw świątyni i Prawu, odpowiedział długą mową o historii Izraela.

Został wywleczony z miasta i ukamienowany, modląc się za tych, którzy go zabijali, podczas gdy młody człowiek imieniem Szaweł, przyszły apostoł Paweł, pilnował ich płaszczy. Było to około roku 34. W 415 roku grób, który uważano za jego, odnaleziono w Kafar Gamala koło Jerozolimy.