Apostel, eerste martelaar en aartsdiaken Stefanus

Stefanus was een van de zeven diakens die in Jeruzalem werden gekozen om voor de weduwen van de Griekssprekende gelovigen te zorgen (Handelingen 6). Het boek Handelingen noemt hem ‘vol geloof en van de heilige Geest’ en vertelt dat hij tekenen deed en in de synagogen debatteerde. Aangeklaagd voor de Hoge Raad van te spreken tegen de tempel en de Wet, antwoordde hij met een lange toespraak over de geschiedenis van Israël.

Hij werd de stad uitgesleept en gestenigd, terwijl hij bad voor wie hem doodden en een jongeman genaamd Saulus, de toekomstige apostel Paulus, hun mantels bewaakte. Dit was omstreeks 34. In 415 werd een graf dat voor het zijne werd gehouden gevonden in Kafar Gamala bij Jeruzalem.