Hieromęczennik Antym, biskup Nikomedii, i wraz z nim męczennicy diakon Teofil, Doroteusz, Mardoniusz, Migdoniusz, Piotr, Indes, Gorgoniusz, Zenon, dziewica Domna i Eutymiusz

Antym był biskupem Nikomedii, wschodniej stolicy cesarza rzymskiego, gdy około 303 roku rozpoczęło się wielkie prześladowanie. Według jego żywota pewien chrześcijanin zerwał cesarski edykt wywieszony w mieście i jako pierwszy zginął. Pożar w pałacu przypisano następnie chrześcijanom i wielu stracono lub utopiono.

Antym ukrył się w pobliskiej wsi i pisał listy do więźniów; jego diakon, schwytany wraz z nimi, został stracony. Gdy żołnierze przyszli aresztować biskupa, nakarmił ich, a potem powiedział im, kim jest; zaproponowali mu ucieczkę, ale odmówił zmuszania ich do kłamstwa i poszedł z nimi. Został ścięty 3 września. Wśród zabitych wraz z nim byli Doroteusz, Mardoniusz, Migdoniusz, Piotr, Indes i Gorgoniusz oraz Domna, która chowała utopionych.