Eerwaarde Johannes de Hutbewoner

Johannes was de jongste zoon van Eutropius, een rijke ambtenaar in Constantinopel in de regering van Leo I, in de 5e eeuw. Als jongen vroeg hij zijn ouders om een evangelieboek, en zij lieten er een kopiëren en in goud en juwelen inbinden. Kort daarna verliet hij er in het geheim mee zijn huis en werd monnik onder de Akoimetoi, de ‘slapeloze’ monniken.

Na zes jaar kwam hij in lompen terug in Constantinopel en leefde, onherkend, in een hutje bij de poort van zijn ouders, gevoed met resten uit hun keuken; naar dit hutje wordt hij de ‘Hutbewoner’ genoemd. Na drie jaar, toen hij de dood voelde naderen, liet hij zijn moeder komen en gaf haar het evangelie. Toen zijn ouders het boek herkenden, zei hij hun dat hij hun zoon was, en stierf kort daarna. Hij vroeg in zijn lompen onder het hutje te worden begraven.