Przepodobny Jan Kalibita (V w.)

Jan był najmłodszym synem Eutropiusza, zamożnego urzędnika w Konstantynopolu za panowania Leona I, w V wieku. Jako chłopiec poprosił rodziców o księgę Ewangelii, a oni kazali ją przepisać i oprawić w złoto i klejnoty. Wkrótce potem potajemnie opuścił dom z nią i został mnichem wśród Akojmetów, „nieśpiących” mnichów.

Po sześciu latach wrócił do Konstantynopola w łachmanach i, nierozpoznany, mieszkał w małej chatce przy bramie rodziców, karmiony resztkami z ich kuchni; od tej chatki zowie się „Kalibitą”, Mieszkańcem Chatki. Po trzech latach, czując bliską śmierć, posłał po matkę i dał jej Ewangelię. Gdy rodzice rozpoznali księgę, powiedział im, że jest ich synem, i wkrótce zmarł. Prosił, by pochowano go w łachmanach pod chatką.