Grootmartelares Irene

Irene is een van de grote martelaren van de vroege Kerk, hoewel haar verhaal slechts als legende bewaard is. Haar Leven, dat naar verluidt door haar leraar Apelianus is geschreven, vertelt dat zij als Penelope werd geboren, de dochter van een heidense heerser genaamd Licinius in de stad Magedon, en dat haar vader haar in een rijk ingerichte toren hield tot zij oud genoeg was om te trouwen.

Daar, zegt het Leven, kwam zij tot geloof, en de presbyter Timotheüs doopte haar met de naam Irene, wat ‘vrede’ betekent. Zij zou zijn gemarteld door haar vader en door een reeks heersers in verscheidene steden van Thracië, en zeer veel mensen hebben bekeerd. Aan het einde, volgens het Leven, ging zij liggen in een graf in Efeze, dat op de vierde dag leeg werd gevonden.