Przepodobny Irenarch, rekluz rostowski

Irenarch, urodzony jako Ilia, był synem chłopów ze wsi Kondakowo koło Rostowa. W wieku sześciu lat, jak mówi jego żywot, powiedział matce, że zostanie mnichem i będzie nosił żelazo. Jako mnich osiadł w monasterze świętych Borysa i Gleba nad rzeką Ustje i żył tam jako rekluz przez 38 lat, przykuty łańcuchem do drewnianego krzesła. Po śmierci zostawił dwudziestosążniowy łańcuch i 142 miedziane krzyże, które nosił.

W Czasie Wielkiej Smuty polski dowódca Jan Sapieha przyszedł do jego celi. Starzec kazał mu wracać do domu, bo inaczej zginie na Rusi, i według żywota Sapieha był poruszony i rozkazał wojsku oszczędzić monaster. W 1612 roku Irenarch pobłogosławił księcia Pożarskiego i Kuźmę Minina przed ich pochodem na Moskwę. Zmarł 13 stycznia 1616 roku.