Przepodobny Hilarion Nowy, ihumen Pelekete

Hilarion został mnichem w młodości, spędził wiele lat jako rekluz, a później przyjął święcenia kapłańskie i został przełożonym monasteru Pelekete koło Hellespontu. Jego żywot przypisuje mu wiele cudów, takich jak wypędzanie szkodników z pól, powstrzymywanie gradu i napełnianie pustych sieci rybaków.

Źródła różnią się co do tego, kiedy żył: niektóre umieszczają go za Leona V Ormianina (813–820), inne, bardziej prawdopodobnie według św. Dymitra, za Leona III i Konstantyna V. W Wielki Czwartek wódz Konstantyna, Michał Lachanodrakon, wdarł się do monasteru podczas liturgii, spalił go i zabrał czterdziestu dwóch mnichów w okolice Efezu, gdzie zostali zabici. Przyjmuje się, że Hilarion jako przełożony zginął wśród nich, ok. 754 roku.